 |
Artemis Yayınları
Çeviri: Beril Tüccarbaşıoğlu Uğur
800 sayfa
|
Ve Ay Günlükleri serisinin son kitabıyla buradayım. İlk kitabını
8 Mayıs’ta okumuşum, 6 ayın sonunda seri bitmiş oldu. Aralıklı da olsa yılımın yarısını geçirdiğim dünyadan ayrılmak biraz garip.
Winter için Kero’nun benzetmesini yerinde buluyorum: “Serinin içindeki
Açlık Oyunları.” Özellikle de üçüncü kitabı Alaycı Kuş… Tabii benzer olması
normal çünkü aynı tema etrafında olaylar ilerliyor.
Winter’ı ve aslında genel olarak seriyi sevdim. Masal
kahramanlarını geleceğin dünyasında okumak güzeldi. Ayrıca prenslerin kurtardığı
narin prenses çizgilerini aşıp, kendi başlarının çaresine bakan kadınlar
olmalarıyla da takdirimi kazandılar. Masalların erkek egemenliğinden kurtulup,
değişme zamanları gelmişti.
Seri için ‘en’lerimi de seçtim, biraz zor olsa da :D
En sevdiğim kahraman: Cinder
En sevdiğim çift: Scarlet – Wolf
En sempatik kahraman: Winter
Sonu, bu seri için, bence biraz havada kalmıştı. Oldu bittiye
getirmek yerine zaten 800 sayfa, 100 daha yazabilirdi.
Seri için Kero’ya teşekkür ediyorum, kitaplarını çörlememe izin
verdi, böylece ben de okuyabildim. :D Fantastik – bilimkurgu türünü sevip,
masallardan da hoşlanıyorsanız seriye şans verin derim.
Serinin diğer kitapları:
-
Cinder
-
Scarlet
-
Cress
-
Levana
“Değiştiremeyeceği gerçeklere üzülmenin bir anlamı
yoktu.”
“İyiliği seçersek yalnızca iyi olduğumuzu sanırız.
İnsanları mutlu edeceğimizi. Onlara aşk, huzur ve tatmin vaat ettiğimizde iyilik
yaptığımızı zannederiz. Oysa gerçeği görmelerini engelleriz ki bence bu da en
büyük zalimliklerden biri.”
“ ‘Hayalperest ve deliyim. Bunu ikimiz de
biliyoruz. Scarlet bana kaçık demekte haklı.’
‘Bence mükemmel birisin,’ dedi Jacin. ‘Ölü kurtlar
görmen ya da moralin bozuk olduğunda buzdan bir heykele dönüştüğünü sanman umurumda
değil.’ ”
