Çevremde Ayla’ya gitmeyen tek insan olmak üzereydim ki en
sonunda ben de izledim.
İzleyenlerden duyduğum, sosyal medyadan okuduğum kadarıyla
filmde ağlamayan yokmuş. Hikayeyi de aşağı yukarı biliyordum tabii.
Öncelikle belirtmeliyim ki fragmanda, Ayla’yı oynayan Kim Seol’ü
pek sevememiştim. İzlediğimde nasıl sevimli bulmadım diye kendimi tokatladım.
:D Çocukları pek sevmediğimi düşünürseniz… Kim Seol gerçekten güzel bir
oyunculuk sergilemiş.
İsmail Hacıoğlu’nu da genel olarak severim. Süleyman Dilbirliği
rolünün de altından kalkmıştı.
Filmde Warner Bros etkisi hissediliyordu. İlk yarıyı daha çok
sevdim, ikinci yarı… Yani, anladınız siz. :D
Tarihte anlatabileceğimiz o kadar çok konu var ki, biz neden
böyle filmler için geç kalıyoruz bilmiyorum.
Sonuç olarak, eğer izlemediyseniz tavsiye ederim. Tüm salon şiş
gözlerle çıkarken, ağlamadığımı da belirtmek istiyorum. Gülümseten sahneler,
hüzünlü anlardan fazlaydı bence. Yine de benden daha duygusal olma ihtimaliniz
karşısında kağıt peçetelerinizi unutmayın :D
“Babalar verdikleri sözleri mutlaka tutarlar.”
Yönetmen: Can Ulkay
2017 – Türkiye
Dram – Romantik
125 dk
