 |
Sel Yayıncılık
Çeviri: Ahmet Ergenç
101 sayfa
|
Burroughs, Beat kuşağı yazarlarından. Yeraltı edebiyatı
temsilcilerine göz atarken tanıştım kendisiyle. İlginç yaşam öyküsü dikkatimi çekti ve okumam gerektiğini düşündüm.
Örneğin yazar William Tell'den esinlenip, ikinci karısının başına bardak yerleştiriyor ve bardağı vurmaya çalışırken olan eşine oluyor. Değişik bir hayatı olduğunu söylemiştim. :D
Cut-up tekniğiyle ön plana çıkan yazarın Yumuşak Makine adlı kitabının yasaklılar listesine girdiğini de belirtmekte fayda var.
Örneğin yazar William Tell'den esinlenip, ikinci karısının başına bardak yerleştiriyor ve bardağı vurmaya çalışırken olan eşine oluyor. Değişik bir hayatı olduğunu söylemiştim. :D
Cut-up tekniğiyle ön plana çıkan yazarın Yumuşak Makine adlı kitabının yasaklılar listesine girdiğini de belirtmekte fayda var.
Birçok kitabının içinden İçerdeki Kedi’yi seçtim. Nedeni belki kedileri çok seviyor olmam, belki de yazarın iç dünyasını görürsem diğer kitaplarını daha anlayarak okuyabileceğimi düşünmem…
Burroughs kitapta biraz kendisinden çokça kedilerinden bahsediyor. Hayal ve gerçeğin iç içe girdiği yazılarında, oldukça doğru tespitler mevcut. Değişik bir düşünce yapısı var ve bence bundan dolayı ilginç bir hayat yaşamış.
Kitaptaki her yazı, benim için keşkelerle doluydu.
“Keşke kedim olsa…”
“Keşke kedim olsa…”
“Ölüler Diyarı… Berbat bir fokurdayan bataklık, metan gazı ve yanık plastik kokusu… petrol kuyuları… üzerleri ot ve sarmaşıklarla kaplı lunapark trenleri ve dönme dolaplar.”
“Kedilerin birer ruhsal refakatçi, birer Dost olarak ortaya çıktıklarını ve bu işlevden hiç şaşmadıklarını düşünüyorum.”
“Kediler hizmet sunmazlar. Kendilerini sunarlar.”
“Kedilerimle aramdaki ilişki beni ölümcül ve her şeye nüfuz eden bir cehaletten kurtardı.”
“Yaşlı bir yazarın Dostları, geçmişinden gelen gerçek ya da hayali sahne ve karakterlerdir, anılarıdır.”
“İçerdeki kedileriz biz. Yalnız dolaşamayan kedileriz ve bizim için sadece tek bir yer var.”
