Rastgele gözüme çarpan ve çok beğendiğim bir oyunla geldim bugün
size: Akciğer. Amacım başka bir oyuna bilet almaktı ama yer kalmadığı için Moda
Sahnesi’nin aylık çizelgesine göz attım.
Akciğer önce oyuncularıyla dikkatimi çekti: Engin Hepileri ve
Nergis Öztürk (kendisi hala gözümde Hatırla Sevgili’deki Ayla). Sonra konusunu
okudum ve izlemem gerektiğini anladım.
Çocuk yapmalı mı yoksa yapmamalı mı konusu ele alan oyun, bir
çiftin gelgitlerini anlatıyor; kalabalık nüfus, yeni bir bebeğin yaratacağı
karbon ayak izi gibi toplumsal çekincelerin yanında çocuk sahibi olmanın olumlu
yönleri de tartışıyorlar. Oyun doğru ya da yanlış gibi bir sonuca ulaşmıyor ama
konuyu sorgulamanızı sağlıyor.
Dekor olarak sadece ışıklar ve düz bir zemin kullanılmış. Bu
zemin beyaz kalın bir çerçeveye sahip ve seyirciler yerlerine geçerken
basmamaları konusunda uyarıldılar. Ardından oyun başlarken aynı uyarıyı
oyuncular da aldı. Derin bir anlamı mı var yoksa bir mağazada olduklarını
anladığımız oyunculara eşyalara dokunmayın gibi bir uyarı mı emin olamadım.
Sahnenin bu şekilde olması, oyunculara daha çok odaklanmama
neden oldu ve gerçekten iki oyuncu da harika bir performans sergilediler.
Nergis Öztürk’ün bu kadar başarılı olduğunu fark etmemişim.
Akciğer’de beni etkileyen replikler vardı ama en çok beğendiğim –kelimesi
kelimesine yazamamış olabilirim-: “Ben senin yanında evimde gibiydim.”
Zaman zaman kalp kıran anlar olsa da bolca güldüğüm bir oyun oldu.
Bu yıl çok tiyatroya gidemedim ama izlediklerimin içinde en beğendiğim
diyebilirim.
Yazan: Duncan
Macmillan
Çeviren: Barış Arman
Yöneten: Mehmet Birkiye
Oynayanlar: Nergis Öztürk, Engin Hepileri
Süre: Tek perde 90'
+18
