 |
57
İnkılap Kitabevi
Çeviri: Alp Gökalp
304 sayfa
|
Birkaç yıl önce The Jane Austen Book Club filmini izleyip sevmiştim. Filmin ardından öyle bir kulüp kurmayı veya dahil olmayı çok
istemiştim.
Kitabını kelepir olarak görünce de dayanamayıp aldım. Okumak
için tüm Jane Austen romanlarını bitirmeyi bekledim.
Kulüp beş kadın bir erkek olmak üzere altı kişiden oluşuyor ve
her ay birinin evinde toplanıp Jane Austen kitabı hakkında konuşuyorlar. Tek
bir ana karakter yok, altısının da hayatını öğreniyoruz.
Kitaba göre herkesin özel bir Austen’i var. Bu fikri çok sevdim,
benim Austen’im Jocelyn’inkine benziyor: “Jocelyn’in Austen’i aşk ve kur yapma
üzerine harikulade romanlar yazardı, ama hiç evlenmemişti.”
Anlatımında beni rahatsız eden şey, altı karakter olmasına
rağmen kitabın “biz” öznesiyle başlayıp, zaman zaman üçüncü tekil şahısa geçip
yine “biz”e dönmesi. Anlatıcı altı karakterden biri değil, bu yüzden de yedinci
bir karakter varmış izlenimi uyandırıyor. Rahatsız ediciydi. Yazım hataları da
dikkat çekecek derecedeydi.
Filmi daha çok sevdim ama kitabın da keyifli olduğunu
söylemeliyim. (Yine de kapaktaki Alice Sebold’ın yorumu kadar da değil: “Elimde
olsa bu kitabı yerdim”.)
“Aşkın
kötüye gitmesi Jane Austen’in suçu değildi. Hatta sizi uyarmadığını
söyleyemezdiniz. Kadın kahramanları mutluluğu yakalardı bir şekilde, ama kitapta
her zaman mutlu sona ulaşmayan başka karakterler de olurdu.”
