tema park etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster
tema park etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster

17 Haziran 2017 Cumartesi

Yaşamdan Kareler: Vialand Tema Park


Vialand Tema Park uzun zamandır aklımda olan ama sürekli ertelediğim bir aktiviteydi. Erteleme nedenim üşengeçliğimin yanında, arkadaşlarımın korkmasıydı.

Geçen sene Kero –kuzenim- gelirim demişti, sizce de kendisi bir tane değil mi? Bugün, Kero, dayım ve ben Vialand yolunu tuttuk.



Biletleri halledip, eşyalarımızı kilitli dolaba koyduktan sonra haritamızı açtık. En yakında ‘Nefes Kesen’ vardı ve sıra beklemeden yerimizi aldık. Nefes Kesen’i fotoğrafta görebilirsiniz.

vialand tema park
Nefes Kesen, kırmızı raylar


İyi ki Nefes Kesen’e geldiğimizde binmişiz, eğer izleseydik ben binemeyebilirdim. –korktu- :D Çığlıklarımla park inledi ama indiğimde tüm stresimi atmıştım. :D


Ardından Viking’i tercih ettik. Kendisi su kaydırağı ama uyarayım, en önde oturuyorsanız feci ıslanıyorsunuz. Yağmurlukla binenler vardı. Ama biz bir güzel serinledik. Ayrıca tercih ederseniz, kurutucular vardı.

vialand tema park

Adalet Kulesi, benim daha önce hiç binmediğim ve korkunç bulduğum bir oyuncaktı. Hani tepeye çıkarıp, sonra birden salıyorlar ya, ondan. Neyse ki kademe kademe iniş yaşamadık, tek seferde birden saldılar. Bu nedenle düşündüğüm kadar korkunç değildi.

Vialand Tema Park

Bir Zamanlar İstanbul Sokağı’ndan yürüdük.

 

Maceraperest’e bindik, daha sakin ve eğlenceli bir trendi.

Safari Tünel’de elinize tabanca veriyorlar ve yol boyunca kötü ruhları öldürüyorsunuz. Sonuç olarak; Kero 42 bin, ben 34 bin, dayımsa 23 bin.


Çılgın Nehir’de ıslanırsak, 360’da kururuz düşüncesiyle Çılgın Nehir’de sıra bekledik. Kendisi pek çılgın değildi, ayrıca şanslı yere oturmuşuz, Kero ve bana pek su gelmedi.

360 

360 da aşırı korktuğum oyuncaklardan biriydi. Yerlerimizi aldıktan sonra Kero ‘hazır mısın’ diye sorduğunda, ‘hayır, hiç değilim, vaz mı geçsem?’ şeklinde cevap vermeye devam ediyordum. Vazgeçemedi. :D Evet, yine çığlık attım –aslında bindiğimiz çoğu şeyde attım- ama indiğimde ‘o kadar da korkunç değildi’ diyebildim.


Tüm parkı dolaştık. Çıkmadan da Fatih’in Rüyası’na uğradık. Fatih Sultan Mehmet’in İstanbul’u fethini canlandırmışlar. Kayığa biniyorsunuz ve maketlerde adım adım savaşı görüyorsunuz.


Tema Park için aldığımız bilet, Jungle Park’ta da geçerliydi.

İçinde genelde yılan ve kertenkele türevleri vardı.

 

Sanırım zeki olan bir tanesi de, çıkış kapısını bulmuş ve kafasını sokmaya çalışıyordu.


Eğlenceli bir gündü. Korksam da, çığlık da atsam lunaparkları çok seviyorum. İyi ki Kero ve dayımla gitmişiz.

Şuraya da son günlerde sıkça dinlediğim şarkıyı bırakayım: