Nijura etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster
Nijura etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster

28 Kasım 2015 Cumartesi

NİJURA: ELF TACININ VARİSİ - JENNY-MAI NUYEN


Nijura’yı kapağı için almıştım, itiraf ediyorum. 2-3 yıl önceydi. Kapağını görüp vurulmuştum. Okumayı geciktirmemin de sebebi bu sanırım. İçinin kapağı kadar güzel olmayabileceği düşüncesi.

2015’e geldiğimizde kapak hala güzeldi benim için, ama mükemmel değildi. Okuma zamanım gelmişti.

Yazar, genç yaşlarında yazmış kitabımızı. Ha, şimdi çok mu yaşlı diyeceksiniz. Hayır, yazarımız 88’li.

Yazarın yaşına bakarak amatör bir kitap olacağını düşünmüştüm ama hayal gücü fiziksel olgulardan farklı işliyor.

Orta Dünya hakkında çok fikrim olmasa da, yazarımızın Tolkien’den etkilendiğini düşünüyorum.

Kitap elfler ve insanlar arasında geçiyor. Büyülü taçlar, krallar, kraliçeler, savaşçılar, hırsızlar ne ararsanız mevcut.


Ana karakterimiz Nill, yarı elf ve yarı insan. Melez karakterleri genellikle severim. Yine de insanların duyarsızlığına karşı, elflerin yanındayım.

Kitap boyunca elflerin doğayla olan ilişkisine hayran kaldım. Büyüyünce ben de elf olacağım.

Favori karakterim Elf prensi Kaveh’ti.

Oldukça rahat okunuyor. Sonu dışında, kitabı sevdim.

“Kızlar akıllı ve hırslıdır, hayal ederler ve arzuları vardır, gerektiğinde çalışırlar, savaşırlar, nefret ederler ve aşık olurlar…”

“Biz ölümlüler alevlerden çıkan kıvılcımlar gibiyiz. Kalplerimiz dünyanın karanlığında parlar ama göz açıp kapayıncaya dek… …yok oluruz.”

“Ruhumuzda kılıç ve oklarla savunmak zorunda olmadığımız bir dünya var çünkü hiç kimse onu bizden alamaz.”

25 Kasım 2015 Çarşamba

UZAK DOĞU MUTFAĞI / DENEME 2 VE YAŞAMDAN KARELER 1


Kore mutfağını ilk kez tecrübe etmemizin üzerinden bir ay geçti. Tatların damaktan silinmesi için yeterli bir süre. Bu nedenle biz de salı günü erken çıkmamı fırsat bilip bir deneme daha yapmaya karar verdik.

Aslında Ortaköy’deki Noodle House’a gitmeyi planlıyorduk ama buluştuğumuzda açlıktan kulaklarım uzamıştı. Kitap Eylemi de onu yiyeceğimden korkunca, Ortaköy’e kadar gitmekten vazgeçtik.


Unni’m geçen haftalarda İstinye Park’a giderken, Beşiktaş’taki Noodle House gözüne çarpmış. Keşfetmemiz böyle oldu.  

Barboros Bulvarı’nı tırmanırken karnımdan gelen gurultular da bize eşlik ediyordu.

Kore mutfağı diye gittiğimiz Noodle House’un, google’ladığımızda Çin mutfağı olduğunu öğrendik.


Mekan umduğumuzdan küçüktü, iki masa ve dört sandalye mevcuttu. Daha çok evlere sipariş götürüyormuş.

Tavuklu noodle’larımızın siparişini verip, aşçının pişirmesini izledik. (Dizilerdeki gibi tavada fırlatmalar falan)


Çin usulü noodle; tavuk, erişte ve sebzelerden oluşuyordu. Yeşil soğan’ın noodle için vazgeçilmez olduğunu sanırdım ama içinde yeşil soğan yoktu. Gerçi bu vazgeçilmezlik durumu benim için geçerli değil. İçinde sebzeler olmasa daha mutlu olurdum.

Geçen denememizde de fark ettiğimiz, yemeklerin tatlı olması durumu, burada da vardı. Ama rahatsız edici düzeyde değildi.



Karnımızı doyurmuş olarak Noodle House’dan çıktık. Yemeden duramayacağımız bir lezzet olmadığına ama Kore’de de aç kalmayacağımıza karar verdik.

Kero(kuzen) da okuldan erken çıkınca hep beraber Kabataş’tan tramvaya bindik. Tramvayda hep ayakta yolculuk eden ben, boş yerleri görünce cennete düşmüş gibi oldum.


Oturmuşken kitap okuyayım diyerek, Nijura’ya başladım. Son 50 sayfam kalmıştı. Bitirene kadar kitaptan başımı kaldırmadım.

Kitabı bitirmiş olmanın rahatlığı ama Kaveh’den ayrılmanın hüznüyle kapağını kapattığımda, uykum gelmişti. Oturmaya alışık da olmayınca genleşmiştim. Derken çaprazımda oturan adamın elini uzattığını gördüm. Kitabı verdim.


“Bu ülkedeki %7’lik dilimde olduğunu biliyor musun?”diye sordu.

Uykulu gözlerle, anlamamış gibi baktığımı görünce devam etti.

“Bak çevrene. Kimin elinde kitap var?”

%7’nin içine dâhil edilmekten memnuniyet duyarak kafamı salladım ben de.

Bilin bakalım, sohbet ettiğimiz kişi kimmiş?

Ferit Erden Boray!

Unni’min sayesinde fotoğrafını çekip, imzasını aldık.


Güzel geçen günümüz, tramvayda 18 kitabı yayımlanmış(kendi ifadesiyle) bir yazarla karşılaşmamız üzerine daha da güzelleşti.