noodle etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster
noodle etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster

25 Kasım 2015 Çarşamba

UZAK DOĞU MUTFAĞI / DENEME 2 VE YAŞAMDAN KARELER 1


Kore mutfağını ilk kez tecrübe etmemizin üzerinden bir ay geçti. Tatların damaktan silinmesi için yeterli bir süre. Bu nedenle biz de salı günü erken çıkmamı fırsat bilip bir deneme daha yapmaya karar verdik.

Aslında Ortaköy’deki Noodle House’a gitmeyi planlıyorduk ama buluştuğumuzda açlıktan kulaklarım uzamıştı. Kitap Eylemi de onu yiyeceğimden korkunca, Ortaköy’e kadar gitmekten vazgeçtik.


Unni’m geçen haftalarda İstinye Park’a giderken, Beşiktaş’taki Noodle House gözüne çarpmış. Keşfetmemiz böyle oldu.  

Barboros Bulvarı’nı tırmanırken karnımdan gelen gurultular da bize eşlik ediyordu.

Kore mutfağı diye gittiğimiz Noodle House’un, google’ladığımızda Çin mutfağı olduğunu öğrendik.


Mekan umduğumuzdan küçüktü, iki masa ve dört sandalye mevcuttu. Daha çok evlere sipariş götürüyormuş.

Tavuklu noodle’larımızın siparişini verip, aşçının pişirmesini izledik. (Dizilerdeki gibi tavada fırlatmalar falan)


Çin usulü noodle; tavuk, erişte ve sebzelerden oluşuyordu. Yeşil soğan’ın noodle için vazgeçilmez olduğunu sanırdım ama içinde yeşil soğan yoktu. Gerçi bu vazgeçilmezlik durumu benim için geçerli değil. İçinde sebzeler olmasa daha mutlu olurdum.

Geçen denememizde de fark ettiğimiz, yemeklerin tatlı olması durumu, burada da vardı. Ama rahatsız edici düzeyde değildi.



Karnımızı doyurmuş olarak Noodle House’dan çıktık. Yemeden duramayacağımız bir lezzet olmadığına ama Kore’de de aç kalmayacağımıza karar verdik.

Kero(kuzen) da okuldan erken çıkınca hep beraber Kabataş’tan tramvaya bindik. Tramvayda hep ayakta yolculuk eden ben, boş yerleri görünce cennete düşmüş gibi oldum.


Oturmuşken kitap okuyayım diyerek, Nijura’ya başladım. Son 50 sayfam kalmıştı. Bitirene kadar kitaptan başımı kaldırmadım.

Kitabı bitirmiş olmanın rahatlığı ama Kaveh’den ayrılmanın hüznüyle kapağını kapattığımda, uykum gelmişti. Oturmaya alışık da olmayınca genleşmiştim. Derken çaprazımda oturan adamın elini uzattığını gördüm. Kitabı verdim.


“Bu ülkedeki %7’lik dilimde olduğunu biliyor musun?”diye sordu.

Uykulu gözlerle, anlamamış gibi baktığımı görünce devam etti.

“Bak çevrene. Kimin elinde kitap var?”

%7’nin içine dâhil edilmekten memnuniyet duyarak kafamı salladım ben de.

Bilin bakalım, sohbet ettiğimiz kişi kimmiş?

Ferit Erden Boray!

Unni’min sayesinde fotoğrafını çekip, imzasını aldık.


Güzel geçen günümüz, tramvayda 18 kitabı yayımlanmış(kendi ifadesiyle) bir yazarla karşılaşmamız üzerine daha da güzelleşti.


21 Ekim 2015 Çarşamba

UZAK DOĞU MUTFAĞI /DENEME 1


안녕!!

Ehem, Kore dizi ve filmleri kariyerim bundan tam iki yıl önce başladı. Arkadaşımla evde balo saatinin gelmesini beklerken yapacak bir şeyler arıyorduk. Sonra arkadaşımın aklına bana zorla k-drama izletmek geldi. Tabii ki BOF!

O gün sadece yarım saatini izlemiştik. “Bu ne ya? Böyle saçma sapan şeyleri mi izliyorsun sen?” demiştim arkadaşıma.

Demeyin! Bağımlılık yapıyor. Gerçekten.


İnsan o kadar dizi izleyince Kore kültürünü merak etmeye başlıyor. Özellikle büyük bir iştahla yedikleri yemekleri.

Kitap Eylemi(unnnniiiiii) ile birlikte“Zaman Kore yemeği deneme zamanıdır!” nidalarıyla Kore restoranına gitmeye karar verdik. Market Noodle’yla  başlayan maceramızı genişletecektik.

Soluğu Han Sarang’da aldık. Restoran seçimimizin nedeni okuluma yakın olmasıydı.

Her yerde kitap okuyabilirim.

Restoranın sahibi bizi iyi karşıladı, hatta sanırım sohbet edecekti lakin; ben olanca sazanlığımla ‘Üst kata geçebiliyor muyuz?’ diye lafı adamın ağzına tıkayınca, sohbet yalan oldu.

Heyecanlı bir şekilde menüyü inceleyip birer yemek seçtik. Amaç denemek tabii. Ramen yokmuş, birkaç aydır Kore’den erişte getiremiyorlarmış. Bu durumda biz de bulgogi ve dak bokkeum sipariş ettik.


Dak bokkeum, soslu tavuk. Koreli arkadaşım bana sürekli fotoğrafını yolluyordu, ben de merak etmiştim. Hata etmişim. Tavuk tatlı! Ayrıca tavuk parçaları tavuktan çok ekmeğe benziyordu. İki yudumdan fazlasını yiyemedim.

Bulgogi, dana etinden yapılmış bir yemek. O da tatlı ama dakbokkumun yanında tatlılığı fark edilmiyordu.

Mezelerden patates olanıyla karnımı doyurmaya çalıştım.
Diğer mezeler: kimchi, patlıcan(denemedim), turp turşusu.


Damak zevkimizi genişletememiş , Kore ziyareti hayallerimizi bir müddet daha ertelemiş olarak fakat "iyi ki denedik " düşüncesiyle çıktık restorandan .


Bitmiş hali.