Geçen sene Floransa’ya gitmeden önce L’Auberge Espagnole filmini
izlemiştim. Erasmus’a gitmeden önce izlenmesi tavsiye edilmişti. Serinin devam
filmi Russian Dolls ise ana karakterimiz Xavier’in beş yıl sonraki hayatını
anlattığı için Erasmus dönüşü izlemeye karar vermiştim. İzledim.
Filmi beğendim. İlk filmde hissettiğim -nasıl tarif edeceğimi bilmediğim-
duyguyu, bu filmde bana vermeyi başardı. Sanki o senaryodan biri olabilirmişim
gibi. Bazı sahneler ve replikler benim içsel sorunlarıma değiniyor gibi. Eski
dostlarla buluşmak gibi.
Xavier’in çok sevmediği ekonomiden uzaklaşıp, hayalindeki meslek
olan yazarlık için çabalaması filmin beğendiğim yönlerinden biriydi. Bir sürü
insan hoşlanmadığı işlerde çalışıp mutsuz olurken, sevdiği iş için çabalaması
gerçekten değerli benim gözümde. Ben de kendim için evrene mesaj yollayayım
Xavier yoluyla.
Tabii ki hayat yine sorunsuz ilerlemiyor. Bu sefer de aşk
hayatı, ilişkiler su yüzüne çıkıyor. Burada Xavier’i çok anladığımı söyleyemem.
Filmi izleyenler Moskova’da geçen günleri kast ettiğimi anlamışlardır. Buraya
standart bir söz bırakalım: erkekleri anlamak mümkün değil.
Ana karakterimiz dışında diğerlerinin de hayatlarını,
değişimlerini izlemek güzeldi.
Film harika şehirlerde geçti: Paris, Londra, Moskova. Ayrıca
bolca tren sahnesi vardı. Çok severim.
Serinin üçüncü filmi de var, bakalım onu ne zaman izleyeceğim?
Göreceğiz.
“Bir kızla bir hikayeye başlamak, bir yolculuğa çıkmak gibidir.
Ne kadar yakın olduğunuzu ancak beraber uzaklara gittiğinizde anlarsınız.”
Geçen sene okulum, diğer fakültelerden iki hafta geç başlamıştı.
O iki hafta benim için gerginlikle ve bir sürü soru işaretiyle doluydu.
İstanbul'a alışabilecek miydim? Bölümümü sevecek miydim?
Hazırlık nasıl bir şeydi, yeniyor muydu? J Arkadaş edinebilecek
miydim? Yurtta herkes benden önce tanışmıştı, ben ne yapacaktım? En önemlisi
aileden ayrı kalmak zor muydu?
Sorularımın hepsi zaman içinde yanıtlarını buldu ama öncülüğü
yapan yurt sorumdu. Yurttaki ilk günüm, gerçekten felaketti. Oda arkadaşlarımın
“ilk defa insan görmüş” gibi olan sorularına maruz kalmıştım.
Büyük dostluklar öfkeyle başlar! Geçen sene geçirdiğim en
eğlenceli yıllardan biriydi. Odamızda sürekli problemler çıkmasına rağmen dört
kişi bunlara direndik. Yıl sonunda kaçarak odayı terk ettik. J
2 no’lu oda, bana paylaşmayı öğretti. Kan bağı olmadan aile gibi
yaşamayı öğretti. Özgürlük duygusunu beraber tattık.
Bilge de oda arkadaşlarımdan biriydi. Pizza sever ve kitap kurdu
kişilik. Ona “Hadi kış okuma şenliğine katılalım, birbirimize gaz veririz.” dediğimde
kabul etti.
Altta okuyacağınız bu liste, Bilge’nin kış okuma şenliği
listesidir. Fighting Bilge! Benim listem için: Tık
1)”Yabancı”
yayınlarından çıkmış bir kitap:
2)Kış ile
ilgili bir kitap:
Böğürtlen Kışı/Sarah Jio
3)Liseye
başladığınızda ödül alan bir kitap:
2010 Yunus Nadi Öykü Ödülü. Bir de Baktım Yoksun/Yekta Kopan
4)Kitaplığında
aldığın ama bir türlü okuyamadığın bir kitap:
Kırmızı Köpek/Louis de Berniéres
5)Edebiyat
ödülüne aday olmuş ama kazanamamış bir kitap:
6)Yasaklanmış
bir kitap:
Türlerin Kökeni/Charles Darwin
7)Kitap
Ağacı:
Modern Zamanlar –James
Joyce/Dublinliler
8)Başkasının
senin için seçtiği bir kitap:
Devlet/Platon
9)2015
yılında çıkmış bir kitap:
Konstantiniyye Oteli/Zülfü Livaneli
10)Yazarından
imzalı veya imzalı olmasını istediğin bir kitap:
Dava/Franz Kafka
11)Bilim-kurgu
veya Fantastik-Kurgu:
Fahrenheit 451/Ray Bradbury
12)Siz
doğmadan 250 yıl önce yazılmış bir kitap:
Utopia/Thomas More(1516)
13)Hem
beyazperdeye aktarılmış hem de tiyatrosu yapılmış bir kitap:
Karamazov Kardeşler/Dostoyevski
14)Bir
Türk kadın yazardan hikaye kitabı:
Tomris Uyar/Yürekte Bukağı
15)Romantik
türde bir kitap:
Aşk üçlemesi/Atilla Birkiye
16)Karakterlerin
adı geçen kitaplar:
Notre Dame’nin Kamburu/Victor Hugo
17)Size
hediye gelen bir kitap:
Aklından Bir Sayı Tut/John Verdon
18)150
sayfadan kısa 4 kitap:
1.Schopenhauer/Seçkinlik ve
Sıradanlık Üzerine
2.Şüphe/Friedrich Dürrenmatt
3.Yemin/Friedrich Dürrenmatt
4.Ölü Zaman Gezginleri/Hasan Ali
Toptaş
19)İsminde
aynı kelimenin geçtiği 3kitap:
”Kız” Ejderha Dövmeli Kız, Arı
Kovanına Çomak Sokan Kız,Ateşle Oynayan Kız (Stieg Larsson)
20)Hiç
okumadığınız biri erkek biri kadın ve biri Türk biri yabancı yazarın kitabı:
Peyami Safa/Biz İnsanlar-Halide
Edip/Sinekli Bakkal Friedrich
Nietzche-Ecce Homo/Geogory Norminton-Aptallar Gemisi
Rüyama bile giren TÜYAP’a sonunda gidebildim. “Sabreden derviş
muradına ermiş.” diyen atalarımıza güvenmek lazımmış!
Günü başa saralım. Saat 8 civarlarında, sınava gitmek için
uyanmışken ne fark ettim? Boğazım şişmiş! Kabus olduğunu düşünüp, geri yatmayı
planlarken alarmım tekrar çaldı ve olan umudumu da yok etti.
Aksilikler daima art arda gelir. Sınavım da kötü geçti. Dertler
beni yıkamaz modunda TÜYAP’a doğru yola çıktım. Metrobüste uzun saçlı erkek
görüp şoka girmiş teyze dışında, olaysız sakin bir yolculuk geçirdim. (Hem de
küpesi varmııış, inanabiliyor musunuz?)
TÜYAP’da arkadaşımda buluşup, kitapların içine balıklama
atladık.
Fiyatların çok pahalı olduğundan yakınırken, Hasan Ali Yücel
serisini görünce, nutkumuz tutuldu. Bu seriye bayılıyorum! Hepsi benim olsun
diyerek tüm kitapları kucaklayacaktım ama görevlilere şok yaşatmak istemedim.
Hafta içi olmasına rağmen TÜYAP çok kalabalıktı. Okullar
öğrencilerini getirmiş, mini mini gezen bir sürü çocuk mevcuttu. Gezerken
kitaplardan çok, yerlere oturmuş çocuklara dikkat etmeniz gerekiyordu.
Aziz Nesin 100 Yaşında etkinliğine katıldık. Genco Erkal oynuyordu.
Kendisi Nazım Oratoryosu’yla beni benden almıştı. Bugün de kendine hayran etti.
Ardından Aziz Nesin Sergisi’ni de gezdik.
Bunlar arkadaşımın kitapları ve dergisi. Futbol sever olduğu
için Socrates’i gördüğü gibi aldı. Ortak kitaplarımızı aynı anda okumaya karar
verdik.
Bunlar da benimkiler. Koyu bir Harry Potter sever olarak Ozan
Beedle’ın Hikayeleri’ni okumak için bu kadar geç kalmak beni üzdü.
Kötü başlayan günü, güzel bitirdik. Umuyorum gelecek TÜYAP’lar
vize haftama denk gelmez ve indirimi bol olur.
Ehem,
Kore dizi ve filmleri kariyerim bundan tam iki yıl önce başladı. Arkadaşımla
evde balo saatinin gelmesini beklerken yapacak bir şeyler arıyorduk. Sonra
arkadaşımın aklına bana zorla k-drama izletmek geldi. Tabii ki BOF!
O
gün sadece yarım saatini izlemiştik. “Bu ne ya? Böyle saçma sapan şeyleri
mi izliyorsun sen?” demiştim arkadaşıma.
Demeyin! Bağımlılık yapıyor. Gerçekten.
İnsan
o kadar dizi izleyince Kore kültürünü merak etmeye başlıyor. Özellikle büyük
bir iştahla yedikleri yemekleri.
Kitap Eylemi(unnnniiiiii) ile birlikte“Zaman Kore yemeği deneme zamanıdır!”
nidalarıyla Kore restoranına gitmeye karar verdik. Market Noodle’yla başlayan maceramızı genişletecektik.
Soluğu
Han Sarang’da aldık. Restoran seçimimizin nedeni okuluma yakın olmasıydı.
Her yerde kitap okuyabilirim.
Restoranın
sahibi bizi iyi karşıladı, hatta sanırım sohbet edecekti lakin; ben olanca
sazanlığımla ‘Üst kata geçebiliyor muyuz?’ diye lafı adamın ağzına tıkayınca,
sohbet yalan oldu.
Heyecanlı bir şekilde menüyü inceleyip birer yemek seçtik. Amaç denemek tabii. Ramen
yokmuş, birkaç aydır Kore’den erişte getiremiyorlarmış. Bu durumda biz de bulgogi ve dak bokkeum sipariş ettik.
Dak bokkeum,
soslu tavuk. Koreli arkadaşım bana sürekli fotoğrafını yolluyordu, ben de merak
etmiştim. Hata etmişim. Tavuk tatlı! Ayrıca tavuk parçaları tavuktan çok ekmeğe
benziyordu. İki yudumdan fazlasını yiyemedim.
Bulgogi,
dana etinden yapılmış bir yemek. O da tatlı ama dakbokkumun yanında tatlılığı
fark edilmiyordu.
Diğer
mezeler: kimchi, patlıcan(denemedim), turp turşusu.
Damak
zevkimizi genişletememiş , Kore ziyareti hayallerimizi bir müddet daha ertelemiş olarak fakat "iyi ki denedik " düşüncesiyle çıktık restorandan .