Rüyama bile giren TÜYAP’a sonunda gidebildim. “Sabreden derviş
muradına ermiş.” diyen atalarımıza güvenmek lazımmış!
Günü başa saralım. Saat 8 civarlarında, sınava gitmek için
uyanmışken ne fark ettim? Boğazım şişmiş! Kabus olduğunu düşünüp, geri yatmayı
planlarken alarmım tekrar çaldı ve olan umudumu da yok etti.
Aksilikler daima art arda gelir. Sınavım da kötü geçti. Dertler
beni yıkamaz modunda TÜYAP’a doğru yola çıktım. Metrobüste uzun saçlı erkek
görüp şoka girmiş teyze dışında, olaysız sakin bir yolculuk geçirdim. (Hem de
küpesi varmııış, inanabiliyor musunuz?)
TÜYAP’da arkadaşımda buluşup, kitapların içine balıklama
atladık.
Fiyatların çok pahalı olduğundan yakınırken, Hasan Ali Yücel
serisini görünce, nutkumuz tutuldu. Bu seriye bayılıyorum! Hepsi benim olsun
diyerek tüm kitapları kucaklayacaktım ama görevlilere şok yaşatmak istemedim.
Hafta içi olmasına rağmen TÜYAP çok kalabalıktı. Okullar
öğrencilerini getirmiş, mini mini gezen bir sürü çocuk mevcuttu. Gezerken
kitaplardan çok, yerlere oturmuş çocuklara dikkat etmeniz gerekiyordu.
Aziz Nesin 100 Yaşında etkinliğine katıldık. Genco Erkal oynuyordu.
Kendisi Nazım Oratoryosu’yla beni benden almıştı. Bugün de kendine hayran etti.
Ardından Aziz Nesin Sergisi’ni de gezdik.
Bunlar arkadaşımın kitapları ve dergisi. Futbol sever olduğu
için Socrates’i gördüğü gibi aldı. Ortak kitaplarımızı aynı anda okumaya karar
verdik.
Bunlar da benimkiler. Koyu bir Harry Potter sever olarak Ozan
Beedle’ın Hikayeleri’ni okumak için bu kadar geç kalmak beni üzdü.
Kötü başlayan günü, güzel bitirdik. Umuyorum gelecek TÜYAP’lar
vize haftama denk gelmez ve indirimi bol olur.
