 |
Yabancı Yayınları
Çeviri: Ceren Alkan
307 sayfa
|
Kızımın Katiline Mektuplar’ı Kış Okuma Şenliği’nin çekilişinde
kazanmıştım. Yıllanmadan okumalıyım dedim. :D
Kızımın Katiline Mektuplar, son 100 sayfasına kadar benim
tramvay kitabım oldu. Genelde yolda okuduğum için de bitirmem uzun sürdü.
Kitap, kızı öldürülen bir anne olan Ruth’un yaşadıklarını konu
alıyor. Adından da anlaşılacağı üzere, kızının katiline mektup yazmaya karar
veriyor.
Yazar, mektupların arasına olayları açıklayan bölümler de
eklemiş.
Akıcı, pek yormayan, biraz ‘suç’lu polisiyeli kitap arıyorum
diyorsanız Kızımın Katiline Mektuplar sizin için ideal olabilir.
“Ölüm böyle bir şey işte: İçgüdüsel olarak, tesellinin ve içtenliğin
bedensel olarak rahatça dışa vurulmasına sebep oluyor.”
“Hiç kimse tek kişi değildir, hepimiz oynadığımız rollerin
toplamıyız diyorlar ama ben bu rolden çok ama çok yoruldum.”
“Sartre’ın bir sözü vardır: Özgürlük
bize yapılanlarla ne yaptığımızdır. Ben özgür değildim.”
“Yara iyileşiyor, fakat izi hep derin ve orada olacak. Kapsamlı
ve hayatımızı değiştiren bir iz.”
