Tiyatro: Bernarda Alba'nın Evi

Eskişehir’e gelmeden önce, Bilge’yle tiyatroya da gitmeye karar verdik ve sadece Bernarda Alba’nın Evi’ne bilet bulabildik.

20 Nisan gecesi Eskişehir Şehir Tiyatroları kapsamında oyunu izledik.

Dram olan oyunumuz, Bernarda Alba’nın kocasının ölümü üzerine yas sürecine girip, kızlarını ve kendisini eve kapatmasını anlatıyor. Dört kız evden dışarı çıkamazlar ve ev bir hapishaneye dönüşür. Despot bir annenin, erkek yüzü görmeyen genç kızların, baskının hikayesi bu.

Oyuncular çok iyiydiler ve dekoru da beğendim. Kasvetli havayı izleyiciye verdiğini düşünüyorum.  Sadece dört kızın kıyafetlerinde ayırt edici detaylar olsa daha iyi olurdu. Birbirleriyle karıştırmamak mümkün değil –belki sahnenin dibinde oturuyorsanız bir ihtimal. (Başlarındaki aksesuarları da sürekli taksalar olurdu.)

Türü dram olmasına rağmen, ben üzülmekten çok gerildim. Ayrıca tek perde olması da tam kıvamındaydı, daha uzun olsa sıkıcı olabilirdi.

Sonuç olarak, izlediğim enteresan oyunlardan biriydi.

Daha detaylı bir inceleme okumak isterseniz: tık

YAZAN: F.Garcia LORCA
ÇEVİREN: Turan OFLAZOĞLU
YÖNETEN: İpek ATAGÜN GEZENER
MÜZİK: Ekin ETİ
KOSTÜM TASARIM: Tülay KALE
IŞIK TASARIM: Mustafa KALA
HAREKET DÜZENİ: Aslı Güneş SÜMER
DEKOR REALİZASYON: Ahmet ERTAP
DRAMATURG: Sibel ARICAN
YÖNETMEN YRD.: Tolga TÜMER

64) KIZIMIN KATİLİNE MEKTUPLAR - CATH STAINCLIFFE

Yabancı Yayınları

Çeviri: Ceren Alkan

307 sayfa

Kızımın Katiline Mektuplar’ı Kış Okuma Şenliği’nin çekilişinde kazanmıştım. Yıllanmadan okumalıyım dedim. :D

Kızımın Katiline Mektuplar, son 100 sayfasına kadar benim tramvay kitabım oldu. Genelde yolda okuduğum için de bitirmem uzun sürdü.

Kitap, kızı öldürülen bir anne olan Ruth’un yaşadıklarını konu alıyor. Adından da anlaşılacağı üzere, kızının katiline mektup yazmaya karar veriyor.

Yazar, mektupların arasına olayları açıklayan bölümler de eklemiş.

Akıcı, pek yormayan, biraz ‘suç’lu polisiyeli kitap arıyorum diyorsanız Kızımın Katiline Mektuplar sizin için ideal olabilir.

“Ölüm böyle bir şey işte: İçgüdüsel olarak, tesellinin ve içtenliğin bedensel olarak rahatça dışa vurulmasına sebep oluyor.”

“Hiç kimse tek kişi değildir, hepimiz oynadığımız rollerin toplamıyız diyorlar ama ben bu rolden çok ama çok yoruldum.”

“Sartre’ın bir sözü vardır: Özgürlük bize yapılanlarla ne yaptığımızdır. Ben özgür değildim.”

“Yara iyileşiyor, fakat izi hep derin ve orada olacak. Kapsamlı ve hayatımızı değiştiren bir iz.”

43) SENDEN ÖNCE BEN - JOJO MOYES

Pegasus Yayınları

Çeviri: Ayşe Görür

480 sayfa

Senden Önce Ben’i CNR kitap fuarından almıştım. –Hatta fuardan alınacaklar listem Senden Önce Ben’den ibaretti- Okumak için geç kaldığım kitaplardan biri.

Satın almaya karar vermeden önce kitap hakkında önyargılarım vardı. Cıvık cıvık bir aşk hikayesi sanmıştım.

Yanılmışım.

Okuduğum yorumlarda herkes ağladığını yazmıştı. Ben kolay kolay kitapta, filmde ağlamam. Gülümseyip geçmiştim.

Yanılmışım.

Kitap oldukça akıcı, best-seller sonuçta. Bir cümle hariç, çeviriyi de beğendim. Hatta üstüne bir günde bitirip iki göz iki çeşme ağladım. –Bu kadar ağlamama kendim bile şaşırdım.-

Kitabın filmi çekildi ve yakında vizyona girecek. Tahmin edin ne yaptım? Fragmanı da izleyip ağladım. :D –Sanırım duygusal modumdayım.-

Senden Önce Ben için hava durumu belirlemem gerekirse parçalı bulutlu bir kalp içeren gün derim. Gözlerin nem oranı artmaya başlamadan önce, şimşekler başlar. Acısı ardından hissedilir. Olağanüstü yağmurdan kaynaklanan sel felaketini yatıştırmak için peluş oyuncağa ihtiyaç duyulur.

Senden Önce Ben’i kafa dağıtmak için, biraz ağlamak ve akıcı bir kitap okumak için tercih edebilirsiniz. J

“Aşk vardır ona inanmaktan vazgeçme.”

Film: The Danish Girl/ Danimarkalı Kız

Yönetmen: Tom Hooper

2015, ABD-İngiltere

Biyografi, dram

119 dk

Oscar adaylarına el atmışken, The Danish Girl’ü de izleyelim dedik ve sabah sabah sinemaya yollandık. İlk seansa biletimizi aldık –bu sefer görevli “yanınızdaki kaç yaşında?” diye sormadı çünkü kadındı-. Filme gitmek için dersi salladığımı göz ardı edebiliriz bence.

Danimarkalı Kız, aynı isimli romanından uyarlanmış lakin roman Türkçeye çevrilmemiş. Ana karakterlerimiz Einar Wegener, Gerda Wegener ve Lili Elbe 19. yüzyılda yaşamış, gerçek kişiler. Filmi biyografilerini araştırmadan izlerseniz, daha keyifli olacağı kanaatindeyim. Ben bilmeden izledim ve kurguya kendimi kaptırdım. J

Eddie Redmayne, o kadar inandırıcı oynamış ki filmin içine çekiliyorsunuz. Mimikleri, bakışları, davranışları… Kusursuzdu. Gönlümün Oscar’ını Leo’ya versem de, Redmayne’ın oyunculuğu çok daha üstündü.

Alicia Vikander da altta kalmamıştı. Gerda rolünün hakkını vermişti. Ayrıca bence gerçek Gerda’yla benziyorlardı.

Film bittiğinde çarpılmış durumdaydık. Sanırım etkisinden çıkmamız biraz zaman alacak.

Filmden Mırıltılar: İzleyenler İçin

Not: Yazılar beyazdır, tarayınca görebilirsiniz.

àSon sahnelerde Eylemcan ağlarken,

-Ağlıyor musun? Ehehehe (saçlarını okşama arası), her filmde ağlamasan olmaz mı?

àFilm sonu yorumları,

-Gerda’nın aşkı nasıl bir aşk böyle!

-Karakterine aşık olmuş, bence günümüzde böyle aşklar olmaz.

-Bunun nedeni her şeyin çok hızlı yaşanması, o dönemlerde insanlar aylarca mektup beklerken, kurdukları hayallerle sevgileri de artıyormuş.

-Eddie nasıldı ama? Adam yakışıklı değil ama farklı bir havası var.

-Kız hali de pek sırıtmamıştı.

-Bu adamın Stephen Hawking’i canlandırışı da muhteşemdi ya…

-Eddie de 34 yaşındaymış, Oscar’lıymış bir de…

-Yaaa yaa millet 34 yaşında ununu elemiş, eleğini asmış ben hala evde pinekliyorum…

Film: Fakat Müzeyyen Bu Derin Bir Tutku

Yönetmen: Çiğdem Vitrinel

2014

Dram, romantik

105 dk

Fakat Müzeyyen Bu Derin Bir Tutku’yu aldıktan sonra filminin de çekilmiş olduğunu öğrendim fakat izlemedim. Araştırmadım. Kitabı tamamen tarafsız okumak istedim, filmle yargılayamazdım.

Kitabı okuduğuma göre arayı soğutmadan filmi izlemenin vakti gelmişti. (kitap yorumu için tık)

Film, kitaptan esinlenilmişti lakin kitapta olmayan karakterler ve olaylar eklenmişti. Benim için bu farklılık rahatsız edici değildi.

Erdal Beşikçioğlu sevdiğim bir aktördür ve bu filmde de beni yanıltmadı. Karakterinin hakkını verdi. Giyim tarzı, davranışları ve fötr şapkasıyla… Fötr şapkaya ayrı hayran oldum. J Sezin Akbaşoğulları, hayalimdeki Müzeyyen tiplemesine uygundu.

Filmi neden sevdim? Cevaplaması güç bir soru oldu benim için. Belki karakterlerle aramda küçük benzerlikler görmem neden olmuştur, belki Erdal Beşikçioğlu’nu sevmem ya da kitabı sevmem… Kaybedenler Kulübü’ne benzetmem de etkili olmuş olabilir.

Film kendi alanında güzeldi benim için, kitapsa derin bir iç çekişti.

Son olarak “Tekrar izler miyim?” diye soruyorum kendime. Evet, izlerim.