 |
Can Yayınları
Çeviri: Tahsin Yücel
159 sayfa
|
Sisifos Söyleni, Albert Camus’nun intihar hakkında yazdığı
yazılarını içeren bir deneme kitabı ve yazarın okuduğum ilk eseri.
Denemelerde ‘absürd’ insanın yaşamı, ölüm, mutsuzluk ve umut
varoluşçu bir çizgide sorgulanıyor.
“Hayatın anlamsızlığı karşısında ne yapmamız gerekir? Bunu fark
edince intihar mı etmeli yoksa baş mı kaldırmalı?” gibi düşünceleriniz varsa,
cevabını ve daha çeşitli soruları kitapta bulabilirsiniz.
Sisifos Söyleni kısa bir kitap gibi görünse de kolay
okunabilecek bir eser değil. Tahsin Yücel çevirisi de anlamayı zorlaştırmış. “Absürd”
kelimesini ‘uyumsuz’ olarak çevirmesinden tutun, sözlükte anlamı olmayan
kelimeler kullanmasına kadar, okurun sabrı sınanmış. Tahsin Yücel'in kendi kitapları nasıldır, yaptığı edebiyatı bilmiyorum ama çevirisinden hoşlanmadığımı söyleyebilirim. Bildiğim kadarıyla Sisifos
Söyleni’nin başka çevirisi de yok.
Çeviriyi okuyup anlamak, Ferhat’ın dağları delmesi gibi bir olay
olsa da, o dağı deldim! İyi ki okudum! Yine de felsefe okumak isteyenlerin,
ilgisini çekenlerin önüne dağ koymak niye?
Camus okumaya Yabancı’yla devam etmek istiyorum, araştırdığım
kadarıyla denemelerin roman haliymiş.
Keyifli okumalar. 😉
“Kendini öldürmek, bir anlamda, melodramlarda olduğu gibi
içindekini söylemektir. Yaşamın bizi aştığını ya da yaşamayı anlamadığımızı
söylemektir.”
“Büyük duygular evrenlerini kendileriyle birlikte dolaştırırlar,
görkemli ya da düşkün.”
“Tüm büyük eylemlerin, tüm büyük düşüncelerin önemsiz bir
başlangıcı vardır. Büyük yapıtlar çoğu kez bir sokağın dönemecinde ya da bir
lokantanın kapısında doğar.”
“Bu dünyayı bana bir imgeyle açıklıyorsunuz. O zaman dönüp
dolaşıp şiire geldiğinizi anlıyorum…”
“Sevmekle iş bitseydi, her şey fazlasıyla basit olurdu.”
“Bir insan söylediği şeylerden çok söyleyemedikleriyle insandır.
Söyleyemeyeceğim çok şey var.”
“Dünya apaçık olsaydı, sanat olmazdı.”
