Müzikal: Günün Çorbası

İnternette oyunlara bakarken izlemek istediklerimde ya bilet kalmadığını ya da sahnelerinin çok uzakta olduğunu fark ettim. Bu yüzden gitmeye üşenmeyeceğim bir yerde –Cevahir- biletleri tükenmemiş olan Günün Çorbası’nı tercih ettim.

Müzikalle ilgili düşüncelerimden daha önce bahsetmiştim. Günün Çorbası’nın konusuna baktığımda seveceğimi düşündüysem de emin değildim.

1939 yılının New York kentinde gerçek ve ciddi haberler yapan gazete, rekabette geri kalması üzerine, ünlü bir restoranın spesiyali olan ‘günün çorbası’nın tarifini bulmaya karar veriyor ve olaylar başlıyor. Bu noktada şunu da belirtmem gerek ki aslında oyun 39 yılında Hitler’in Polonya’yı işgalini umursamayan, dedikodu haberi okumak isteyen Amerikan halkına eleştiri niteliğindeydi.

Dekorla, kostümlerle, Amerikanvari konuşmalarla kendimi o dönemde gibi hissettim. Kostümler gerçekten çok başarılıydı. Tek sorun özellikle başlangıçta seslerin flashback gibi gelmesiydi ama araştırmalarıma göre Cevahir’in ses sistemi yüzünden öyleymiş.

Oyunu izlerken çok eğlendim, esprileri bence yerinde ve komikti. Oyuncular hevesliydi, eğlenerek oynadıkları belli oluyordu. 2 saat 10 dakika boyunca sıkılmadan izledim ki müzikal söz konusu olduğunda bu benim için büyük bir başarı.

Sanırım her tiyatroya gidişimde izleyenlerden yakınıyorum ama yine yazmadan duramayacağım. Tiyatro esnasında fotoğraf ve video çekmek yasaktır diye yapılan uyarılara rağmen sürekli video çekenlere ne demeli ki? Peki ya kendi aralarında konuşanlar? İhtiyacımız olan şey saygı, en çok bunun eksikliğini çekiyoruz.

Sosyal mesajımızı da verdikten sonra, müzikal seviyorsanız izlemenizi tavsiye edip son noktayı koyuyorum.

Yazar: Todd Mueller, Hank Boland

Çevirmen: Taner Tunçay

Yönetmen: Taner Tunçay

Dekor: Tasarımı Behlüldane Tor

Kostüm: Tasarımı Nalan Alaylı

Oyuncular: Nermin Koçak Tunçay, Onur Ertaman, Ozan Uçar, Selmin Artemiz, Gözde Türker, Aykan Aydın

Fotoğraflar devtiyatro.gov.tr'den alıntıdır.

Mim: Yak, Yeniden Yaz, Tekrar Oku

Yeni bir mimle karşınızdayım! :D Gözde beni mimlemiş. Okuma oranımın düştüğü, birikmiş notlarımı temize çektiğim –ölüm gibi- bugünlerde ilaç gibi geldi.

Dost tavsiyesi: Notları günü gününe geçirmeseniz bile arada sırada yazın, yoksa bitmiyor. Yazıyorum, yazıyorum hala dağ gibiler. :D

Mimin kurallarına gelirsek,

- Okumuş olduğunuz kitaplardan üç tanesini rastgele seçin.

- Bunlardan birini yakmayı, birini yeniden yazmayı, birini de tekrar okumayı tercih edin. 

- Bunu (en az) üç tur tekrarlayın. 

1.Tur

Yak >> İşaret

Bu serinin bir kısmını okudum. Aslında okurken sevmiştim ama zaman geçtikçe sinirlerimi bozmaya başladı. Gerçi kapaklarını hala seviyorum. İçini yakalım, kapakları kalsın. :D

Yeniden Yaz >> Yabancı

Dizisini çok sevdiğim ama kitabıyla yıldızımın barışmadığı bir seri. Konuyu yaratıcı buldum ama işleyişinden hoşlanmadım. Yeniden yazılsa güzel olur.

Tekrar Oku >> Çalıkuşu

Çalıkuşu, okuduğum ilk roman olmasından dolayı benim için çok özeldir. 4. sınıfta Çalıkuşu’yla tanışmamın ardından defalarca okudum, tekrar okumak isterim.

2. Tur

Yak >> Aklından Bir Sayı Tut

Kitabı tahmin edilebilir olmasından dolayı sevmemiştim. Bir de içselleştirememiştim.

Yeniden Yaz >> Kız Kardeşim İçin

Bu yazarın kitapları beni hem çok üzüyor hem de sinirlendiriyor. Yeniden yazılsa etkileyici olur mu bilmiyorum ama yine de yazılsın. :D

Tekrar Oku >> Oblomov

Oblomov’u lisede okumuştum ve her olayı anımsadığım nadir kitaplardan. Gerçi çok olay olmaması da bu duruma neden olmuş olabilir. :D Sonuç olarak neden unutamadığımı merak ettiğim için okumak istiyorum.

3. Tur

Yak >> Asi Elizabeth

Konuyu çok net hatırlamıyorum ama sıkılarak okuduğumdan eminim. :D

Yeniden Yaz >> Sherlock Holmes

Önce dizisini izlediğimden midir bilinmez, hikayelerinden pek hoşlanmamıştım. Yazıldığı döneme de bakmak gerek ama yine de tekrar yazılsa hoş olur.

Tekrar Oku >> Harry Potter

Seriyi yine, yeni, yeniden okumak istiyorum. :D Her kitabı birbirinden güzel olan nadir serilerden biri benim için. Hala Hogwarts mektubu beklediğimi de unutmamak gerek. :D

Mimlenenler:

Gözde'nin Blog Günlüğü

Kore Fenomeni

Bir Kısanın Günlüğü

Kısaca yapmayan herkes yapsın efendim :D 

22) UTOPIA - THOMAS MORE

İş Bankası Kültür Yayınları

Çeviri: Sabahattin Eyüboğlu, Vedat Günyol, Mina Urgan

244 sayfa

“Ütopya, ütopik” gibi kavramları günlük hayatımda bolca kullanırım. Bu kelimeleri insanlığa kazandıran kitabı okumak da artık farz olmuştu.

Utopia, her şeyin mükemmel olduğu bir ada. Kitapta bu adanın şehirleri, yönetimi, bilim, sanat ve uğraşları, yaşayışları, ceza sistemi, savaş sistemi ve dinleri anlatılıyor. Yani ideal devleti temsil eden Utopia, her açıdan ele alınıyor.

Yazarımız Thomas More Katolik inanışa sahip bir devlet adamı. Katolik olduğunu belirtiyorum çünkü o dönem de Katoliklerin boşanması oldukça zor, imkansızdı. Oysa kendisi Utopia’da boşanmaya yer verir. Yaşadığı çağda kadınlara pek önem verilmezdi. Küçük kızlar iyi bir eş olsun diye yetiştirilirdi. Lakin More kızlarını okutmaya çalışıp, bilgili insanlar olmaları için çabalamıştır.

1516’da yazdığı eseri Utopia’da özel mülkiyete karşı çıkar. Birçok açıdan sosyalist bir devlet düzenini anlatır. Örneğin Utopialılar her on yılda bir evlerini değiştirirler. Bu Utopia’nın hoşuma giden kurallarından biri.

Marx’da bu kitaptan etkilenmiştir. Ben de etkilendim. Üzerinde uzun uzun düşündüm, okuyan arkadaşımla tartıştık. Özümsedim.

Kitabın İş Bankası’ndan çıkan versiyonu –yani bendeki- İngilizce’den çevrilmiş. Ama Utopia Latince olarak yazıldı. Bu yüzden Latince’den çeviri için Alfa Yayınları’nı tavsiye edebilirim. İleride ben de kitabı Alfa’dan tekrar okuyacağım.

Ayrıca İş Bankası’nın basımında sayfa 109’dan itibaren Mina Urgan’ın 'Thomas More’un Yaşamı ve Utopia’nın İncelenmesi' kitabı yer almakta. More’un hayatını öğrenmem için faydalı oldu lakin yer yer sıkıcılaştığını belirteyim.

Bunlar dışında yayınevinin çevirisini, basımını beğendim. 

İyi okumalar... :D

“Kolay kolay bulunmayan şey, doğrulukla, akıllıca düzenlenmiş bir toplumdur.”

“Malın mülkün kişisel bir hak olduğu, her şeyin parayla ölçüldüğü bir yerde toplumsal adalet ve rahatlık hiçbir zaman gerçekleşmez.”

“Nasıl oluyor da bir eşek kadar bile kafası işlemeyen vicdansız, ahlaksız, budala zenginin biri, sadece birkaç torba altını var diye, akıllı dürüst bir sürü insanı buyruğu altında köle gibi kullanabiliyordu.”

“Bütün öteki ulusların tersine, savaşta kazanılan şerefi şerefsizliğin ta kendisi sayarlar.”

19) YABANCI - DIANA GABALDON

Epsilon Yayıncılık

Çeviri: Seden Gürel

752 sayfa

Outlander’ı bilir misiniz? Kendisi tarih, fantastik ve aşkı harmanlamış bir dizi. Kendisini keşfettiğimde 6 bölümü yayınlanmıştı. İlk bölümüyle kendini bana sevdirdi çünkü dönemin İskoçya’sında geçiyor. Bir de başrollerden Sam Heughan yakışıklı şimdi, göz var izan* var :D (*Ben hep nizam sanıyordum, doğrusunu da öğrenmiş oldum :D)

İşte bu dizi, Diana Gabaldon’un serisinden uyarlanarak çekilmiş. Outlander’ın ilerleyen bölümlerini izlerken araştırmak aklıma geldi ve öğrendim. Okurum falan dedim aradan bir buçuk yıl geçti anca okudum :D

Kitabın ilk 100-150 sayfasını beğenerek okudum, dizinin ilk bölümlerini sevmem gibi.

Ana karakterimiz Claire 1945’te yaşayan bir hemşire lakin zaman içinde bir yolculuktan sonra kendini 1743’de buluyor. Buraya kadar tamam. Sonra kitabın elle tutulacak yeri kalmıyor. İlginç olabilecek bir konu nasıl itici hale getirilir?

Claire 1945’de evliyken, 1743’de de evleniyor. Zorunluluk diyebilirsiniz ama hoşlanıyor mu? Kendisi de itiraf ediyor ki Jamie dikkatini çeken bir erkek.

Eh, bu durumda bir nolu kocayı aldatmış olmuyor mu? Kitap boyunca bunun çelişkisini kafasında taşıyor ama yine de Jamie ile çok mutlu. Dövülüyor, kızıyor ama sonra ‘Jamie beni dövmekte haklı’ diyor. Nedir bu? Şiddet nasıl aklanabilir?

Bir de tecavüz olaylarımız var tabii. Kadına kocası ediyor, kocasına da komutan… “Her tarafım morardı ama seviyorum” diyen Claire’den mi tutacaksınız yoksa “Depresyondayım ama biraz da güzeldi” diyen kocasından mı? Elle tutulacak neresi var?

Bunları spoiler diye düşünmeyin çünkü kitapta ana hikayenin yanında çok fazla olay var. Anlattıklarım %10 bile etmez.

Kitabı okuduktan sonra kendime “Diziyi nasıl sevdin sen ya? Aynı olaylar dizide de oldu.” diye sordum. Dizide çok derine inilmediğini düşünüyorum ya da ben sadece Sam Heughan’a odaklanmış olabilirim. Tabii İskoçya’nın mekan olarak görsel şölen sunması da beğenmeme katkıda bulundu.

Yabancı’ya dönersek… Seri sekiz kitaplıkmış ama devamını getirmeyi düşünmüyorum. Güzel olabilecek bir konuyu harcamış yazar ona üzülüyorum.

Outlander’ı ise izlemeye devam edeceğim… Sam oynadığı sürece. :D

“Senin için hayatımı riske attım, hırsızlık ve kundakçılık yaptım ve seni kurtarmak için birini öldürdüm. Bunların karşılığında bana garip isimler taktın, bana hakaret ettin, hayalarımı tekmeledin ve yüzümü tırmaladın. Seni dövdüm ve sana hayatım boyunca başıma gelmiş olan en kötü şeyleri anlattım ve sen bana beni sevdiğini söyledin.” der Jamie Claire’e. Yazdıklarımın kısa bir özeti değil mi?

“İnsanlar hiçbir zaman romantizmin altında neler yattığını düşünmez. Zamanla şekil değiştirmiş trajedi ve terör. Bunu anlatırken biraz süsleyip sanat yapmayı başarırsan al sana mükemmel bir romantizm!” 

Film: The Stranger/ Zebani

Yönetmen: Guillermo Amoedo

2014, Şili

Gerilim, korku

93 dk

“Dın dını dın dını dınınınımmm”

Şeklinde çalan alarmıma uyandığımda saat sabahın altısıydı. Sürünerek kalkıp, okula gittim. Arkadaşlarla ön sırayı kapmışız, iktisat dersine oldukça hazırız. (Sabahın köründe ne kadar olabilirse artık!)

          

Tahmin edin, ne oldu? Hocamızın işi varmış, sadece bir saat işleyip bıraktı. :D Biz de sinemaya gidelim dedik. Aşk ve Gurur ve Zombiler’e –ne çok ve var- gidecektik ama ilk seanslar dublajmış. Bu yüzden rastgele bir korku filmine gitmeyi düşündük. Okula yakın olan sinemada istediğimiz tarza uyan tek film vardı: Zebani/ The Stranger. (2014 yapım lakin vizyona yeni girdi.)

Film sakin bir kasabada başlıyor. Gizemli bir adamın gelmesiyle yerini vahşete bırakıyor. Kulağa standart korku filmi konusu gibi gelmiyor mu? Klişelerle dolu ama yine de insanı ürperten…

Klişe kısmı doğru, kapı gıcırtısından tutun perde uçuşmasına kadar hepsi mevcut. Asıl soruyu soruyorum. Korkuttu mu? Hayır! Gözlerimizi kapayacağımız sahne geldi, geliyor, gelecek derken film bitti.

Üzülerek belirtiyorum ki, kurgu vasattı. Efekt yoktu. Oyunculardan hoşlanmadım. Yerinde kullanılan argodan etkilenmem ama bu filmde konuşmaların %50’si küfürden oluşuyordu. Görüntüyü de o kadar karartmışlar ki gerilelim diye ama işlevsiz olmuş!

Tek avantajı, filmi altyazısız bile izleyebilirsiniz. Yerleri süpüren İngilizcem ve ben hepsini anladık çünkü karmaşık cümle yoktu.

Sinemadan çıktıktan sonra arkadaşlarımdan ayrıldım ve Bilge’yle (kitap listesinden tanıyorsunuz) -klasik olmaya çalışan ama olamayan- cuma buluşmamızı yaptık. Çikolata eşliğinde okul dedikodularını konuşmaya başladık, ardından ülkeyi kurtarmaya çalışarak sonlandırdık. :D

Çikolatayla kalın :D 

Bezmarayı Süleymaniye Çikolatacısı'nda bulabilirsiniz 

Filmden Mırıltılar: İzleyenler İçin

Not: Yazılar beyazdır, tarayınca görebilirsiniz.

Kadın güneşte yanarken,

-Eeee vampir çakması bu!

-Aynen, aynen…

Çocuk ambulansı aramaya çalışırken,

-Korku filminde ambulans mı aranırmış ya?!

Kan kusarlarken,

-Sanırım yediğim cipsler geri geliyor.

-Güçlü kalamıyorum :D

Film sonrası,

-Sonunda temiz havaya çıktık yemin ediyorum mutlu oldum.

-Keşke Mısır Tanrıları’na gitseydik…