 |
“Gündelik Yaşamda Sosyal Medyaya Odaklanmak”
Sel Yayıncılık
Çeviri: Yunus Çetin
126 sayfa
|
Son zamanlarda Bilge’yle sıklıkla konuştuğumuz konu sosyal
medyanın bizde odaklanma sorunu yarattığıydı. En basitinden, ders çalışmamız
gerektiğinde, telefon mucizevi bir alete dönüşüyor ve aklımızın bir kısmı hep
orda kalıyordu.
Bu konuşmaların üzerine D&R’ı gezerken, Sonsuz Dikkat
Dağınıklığı dikkatimi çekti, başlığı ne kadar da bize uygundu! Böylece aldığım
gibi okumaya başladım.
Sonsuz Dikkat Dağınıklığı bir araştırma-inceleme yazısı. Yazar sosyal
medyayı 5 ana başlık altında bize sunmuş:
·
Hipermodülasyon
·
Senkronizasyon İstenci
·
Algoritmanın Köleleri
·
Muzır içeriğe dikkat: Fappening ve Dikkat Dağıtıcı
Başka Erotik Şeyler
·
Sonuç: Tek Boynuzlu Atın Peşinde
Ben kitabı sevdim. Sosyal medyanın iyi ve kötü yönlerini,
gerçek-zamanlılık yüzünden insanda doğan senkronizasyon ihtiyacını, insanı
kapak resmindeki Cıvıldama Makinesi’ne çevirdiğini vs. detaylıca anlatmış.
Araştırma-inceleme yazılarını seviyorsanız, tavsiye edilir.
Alıntılar size kitabı daha iyi anlatacaktır:
“Dünyanın
nasıl işlediğini ne kadar derinden fark edersek, elimizi kolumuzu bağlayan bir
öfke, hınç, bunalım, utanç ve acizlik sarmalına kapılmamız o kadar kolaydır.
Sosyal medyanın bu kadar bağımlılık yaratmasının nedenlerinden biri de kuşkusuz
budur: kitlelerin yeni afyonu. Ağrıyı giderir.”
“Bir
tarafta haklara, sorumluluklara, kişiliğe, failliğe vs. sahip bir yurttaş, yani
şahıs olmaya ilişkin daha eski anlayışlar ile diğer tarafta özlemlere,
beğenilere, profillere ve görüşlere sahip, ardında çerez kırıntıları bırakan
bir tüketici olmak gibi yeni yeni ortaya çıkan varoluş biçimleri arasında gidip
geliyoruz.”
“Zihnimizde
bir yerde, ayak uydurabileceğimiz işleyen bir toplum imgesi vardır, ama
kendimizi bodrum katında unutulmuş bir yapboz parçası gibi hissederiz.
Tamamlanmış resmi sergileyen kutu da kayboluvermiştir; her şeyi tekrar bir
araya getirmemizi sağlayacak harita da elimizde yoktur. Dikkatimizi dağıtmaya
yönelik arzumuzu körükleyen işte tam da budur. Her durum güncellemesi, her
tweet, her gönderi, her tumblr paylaşımı ve her selfie Durkheim’ın ayrıntılı
bir biçimde betimlediği modern-öncesi toplumun o kayıp resmine ve yansımasına
tekabül etme vaadinde bulunur.”
“Telefon
mesaj sesiyle çınlar. Boynumuz kasılır. İçimizdeki Pavlovcu hassas noktalar
yüzeye çıkar ve birer maymun gibi elektronik muzlarımızı –tuzak olduğunu
anlamaksızın- elimizde tutmayı sürdürmemiz için sosyal ve bilişsel bilimler
alanında çalışan yüksek maaşlı kadroları ellerinde bulunduranlar tarafından
sömürülürüz.”
